Sustancias químicas que podrían afectar nuestra salud
Mostrando entradas con la etiqueta Movete. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Movete. Mostrar todas las entradas
Outra economía é posible: redes de moedas sociais
Outro modelo social e económico é posible, existen ferramentas creadas por diferentes colectivos para intercambiar productos e servizos, utilizando o sistema de moedas complementarias ou alternativas, o chamado carto social. Podemos falar dun consumo colaborativo. Existe un mapa colaborativo a nivel nacional.
Esto reforza os vínculos entre as persoas e fai repensar as capacidades e habilidades de cada un, traballando neso que pode convertirse nun elemento de cambio.Se nos quedamos sen euros, a moeda de circulación legal, necesitamos ter outra para sobrevivir.
Este documental fai referenecia a diversas iniciativas neste senso tanto a nivel nacional como mundial, en España contanse unhas 70. Entre elas a RED PUMA, desenvolvida nun barrio de Sevilla.
Documentos TV: Monedas de cambio
Dez anos do Prestige: Documental "Marea blanca" de ISabel Coixet
Isto pasou un 13 de Novembro de 2002. Hoxe, 16 de Outubro de 2012, comeza o xuizo do Prestige, dez anos despois....... "Marea blanca" é un documental realizado por Isabel Coixet coa colaboración de varios
dos que foron voluntarios na limpeza da "Marea negra" producida polo
chapapote tras o afundimento do petroleiro "Prestige". Ademais, conta con Antón Reixa quen presenta o seu poema "Mar de mans".
"Dos tomates y un destino". Los transgénicos
Dous tomates, un transgénico e outro campesino, se citan nun bar...
Producción: Veterinarios sin fronteras (VSF)
Idea Original: Aníbal Gómez
Interpretes: Joaquín Reyes e Carlos Areces.
Producción: Veterinarios sin fronteras (VSF)
Idea Original: Aníbal Gómez
Interpretes: Joaquín Reyes e Carlos Areces.
Dez anos do Prestige: Documental "Marea blanca" de Isabel Coixet
Documental realizado por Isabel Coixet en colaboración con varios dos voluntarios da limpeza do chapapote da "Marea negra" logo do afundimento do petrolero "Prestige", hai dez anos.
Pediría medio pan y un libro

Foto: Darredor
Todas as mañas
tópome coa mesma persoa sentada no mesmo sitio acompañada polo seu can, un café na man esquerda e un libro na dereita. Frente deles unha gorra
chea de moedas, unha peza de roupa, outro libro e a prensa gratuíta
do día.Tres días o mesmo libro, porén ao cuarto
cambia.
Ante esta imaxe, non podo resistirme a compartir este fragmento do discurso escrito por Federico García Lorca, para inauguración dunha Biblioteca en Fuente Vaqueros (Granada):
"No sólo de pan vive el hombre. Yo, si tuviera hambre y estuviera desvalido en la calle no pediría un pan; sino que pediría medio pan y un libro. Y yo ataco desde aquí violentamente a los que solamente hablan de reivindicaciones económicas sin nombrar jamás las reivindicaciones culturales que es lo que los pueblos piden a gritos. Bien está que todos los hombres coman, pero que todos los hombres sepan. Que gocen todos los frutos del espíritu humano porque lo contrario es convertirlos en máquinas al servicio de Estado, es convertirlos en esclavos de una terrible organización social.
Yo tengo mucha más lástima de un hombre que quiere saber y no puede, que de un hambriento. Porque un hambriento puede calmar su hambre fácilmente con un pedazo de pan o con unas frutas, pero un hombre que tiene ansia de saber y no tiene medios, sufre una terrible agonía porque son libros, libros, muchos libros los que necesita y ¿dónde están esos libros?.
(...) el escritor ruso Fedor Dostoyevsky, padre de la revolución rusa mucho más que Lenin, estaba prisionero en la Siberia, alejado del mundo, entre cuatro paredes y cercado por desoladas llanuras de nieve infinita; y pedía socorro en carta a su lejana familia, sólo decía: ‘¡Enviadme libros, libros, muchos libros para que mi alma no muera!’. Tenía frío y no pedía fuego, tenía terrible sed y no pedía agua: pedía libros, es decir, horizontes, es decir, escaleras para subir la cumbre del espíritu y del corazón. Porque la agonía física, biológica, natural, de un cuerpo por hambre, sed o frío, dura poco, muy poco, pero la agonía del alma insatisfecha dura toda la vida.
Ya ha dicho el gran Menéndez Pidal :
Ya ha dicho el gran Menéndez Pidal :
"(…) El lema de la República debe ser: ‘Cultura’. Cultura porque sólo a través de ella se pueden resolver los problemas en que hoy se debate el pueblo lleno de fe, pero falto de luz".
Comprar, tirar, comprar
Hai productos que están deseñados e programados para perecer nun breve prazo, a "obsolescencia programada".
Despois dun ano chámannos e regalándonos un móbil, en dous anos a lavadora estropeada, o lavavaixelas atascado e a tele tan pequena que non caben as 3D.
Nos regalan un moderno teléfono, a cambio da liberdade, un pequeno compromiso, non te vaias en 18 meses, senón castigámoste, realmente nos cremos que nos están facendo un favor. No só é a costa da nosa liberdade senón que tamén do noso planeta, xa que non nos damos conta de que como consecuencia estamos contribuindo ó lixo, ¿qué fas co teléfono vello?, ese que aínda funciona, pero non é tan vistoso.
Despois dun ano chámannos e regalándonos un móbil, en dous anos a lavadora estropeada, o lavavaixelas atascado e a tele tan pequena que non caben as 3D.
Nos regalan un moderno teléfono, a cambio da liberdade, un pequeno compromiso, non te vaias en 18 meses, senón castigámoste, realmente nos cremos que nos están facendo un favor. No só é a costa da nosa liberdade senón que tamén do noso planeta, xa que non nos damos conta de que como consecuencia estamos contribuindo ó lixo, ¿qué fas co teléfono vello?, ese que aínda funciona, pero non é tan vistoso.
A nosa responsabilidade comeza por preguntarnos canto tempo máis
aguantará a Terra os residuos que lle regalamos día a día,
eses que non o alimentan.
" O crecemento ilimitado non é compatible cun plantea limitado"
Serge Latouche. Profesor de Economía, Universidad de Paris
Directora: Cosima Dannoritzer
Produtores executivos: Joan Úbeda e Patricia Barrat
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
